Schoorl Fotografie

Heb je voor het leven, zeggen ze wel eens. In mijn geval loopt het iets anders. Na lange tijd niets te hebben gehoord van mijn beste vriend begon hij uit het niets te praten tegen mijn vriendin op MSN. Het gesprek begint met een vrolijke noot in de trend van “hoi hoe gaat het?” en “alles goed?”. Waarna er meestal een serieus gesprek begint. Hierbij draaide het al snel uit op geld wat hij nog van mijn vriendin kreeg. Uiteraard zal dit bedrag nog voldaan worden aan hem.

Heel lang heeft hij niets van zich laten horen en begint nu ineens over het geld, wat overigens een klein bedrag is. Intussen heeft meneer al zijn spullen al ingepakt om zijn verhuizing in orde te maken, waar ik niets van wist. Meneer heeft voor deze tijd nog een Auto gekocht. Echter nooit persoonlijk aan mij laten zien, nog geen test ritje kon er vanaf, zoals dat wel was bij zijn vorige auto en toen ik nog bij mijn ouders woonde. Tuurlijk tijden veranderen en mensen veranderen. Ik ben veranderd en hij ook sinds die tijd, alleen zijn koppigheid blijft.

Later in het msn gesprek zegt hij geen zin te hebben in het “gezeur” wat ik hem allemaal voorleg, en vraagt hoe we het gaan regelen met het geld? Overmaken, of kom je het langs brengen is zijn vraag. Pissiger kon je me op dat moment niet krijgen. Ik antwoordde hierop, je komt het maar halen! Waarop zijn vraag was heb je het nu in huis…. Hij moet vast gedacht hebben. “Ik kan het maar gehad hebben”

Nog later in het gesprek komt het uiteindelijk erop neer dat het hem puur om het geld gaat, en dat hij dat nu wel eens eindelijk zou willen hebben. Terecht uiteraard. Maar Het bedrag is van December, hij moet vast wakker geworden zijn. En nu zag hij zijn kans om daar eens iets over te zeggen via MSN. In de tussen tijd heeft hij nimmer gebeld/gemaild of mij aangesproken op MSN. Nu mijn vriendin weer eens op MSN zat zag hij zijn kans.

Aan het eind van het gesprek zei ik tegen hem, bel me maar wanneer je het geld kunt komen halen. Wat blijkt zijn telefoon schijnt nog te werken. Jawel het is mijn “beste” vriend. Het gesprek begint zoals gewoonlijk. Hoe gaat het, ach je kent het wel. Het is een lang en van mijn kant erg vermoeiend gesprek.

Meneer had al geen zin meer in de vriendschap, omdat, zo blijkt later uit het gesprek, wij de verjaardag van zijn vrouw vergeten zijn. Hieruit trok hij de conclusie dat de vriendschap over was, en dat het allemaal geen zin meer had. Even bellen van zijn kan was er niet bij.

Ach genoeg gepraat over mijn persoonlijke leed dat vriendschap heet.

In ziek en zeer leert men hun echte vrienden kennen. Zo is het en niet anders!