Schoorl Fotografie

Vandaag was het de laatste dag op het werk, omdat ik een nieuwe baan heb gevonden die uitdagender is. Het is ook in de IT sector, echter geheel anders. Ik ga websites bouwen, iets wat ik al vaker gedaan heb. Hiernaast bestaat er ook de mogelijkheid om meer met mijn fotografie aspiraties te gaan doen. Dus was dat aangaat alleen maar positief.

Het afscheid was ook niet moeilijk eigenlijk, ik heb er met plezier gewerkt! Maar er is een tijd van komen en gaan. De tijd van gaan was voor mij aangebroken. Ik heb er 6 jaar en 1 dag gewerkt, op zich een prestatie te noemen!

De speech en gouden handdruk, kwam wel uit een geheel onverwachte hoek. Het was namelijk niet mijn baas die hier het voortouw in nam, maar zijn rechterhand. Tevens had ik het idee, dat niet iedereen op de hoogte was van mijn vertrek. Het was meer een gezellig samen zijn i.p.v. een vertrek van een collega.

Maandag begin ik met een nieuwe start in mijn IT cariere! Ik heb er in ieder geval zin in. En zal jullie via dit weblog dan ook op de hoogte houden van de ontwikkelingen.

Zoals ik al eens eerder in mijn weblog vermeld heb waren mijn ouders vorig jaar 40 jaar getrouwd. Op zich al een hele prestatie. Nu is de tijd aangekomen dat ze lekker kunnen genieten, voor zover ze dat al niet deden natuurlijk. De afgelopen jaren zijn ze niet verder geweest dan Zuid Frankrijk. Lekker met de caravan naar een rustige camping genietend van hun ouwe dag.

Voor hun 40 jarige huwelijk hebben wij (mijn broer & Ik) de koppen bij elkaar gestoken om te kijken wat we ze zouden geven voor deze prestatie. Bloemen leek ons wat te makkelijk. Nee er moest iets groots komen. Na lang denken en overleg. Hebben we besloten ze een reis naar Egypte cadeau te doen. De vertrekdatum is 22 februari. Vanmiddag zijn ze dus naar het vliegveld gebracht. Helaas kon ik hier niet bij zijn omdat ik gewoon op mijn werk moest verschijnen. Mijn broer was wel aanwezig en heeft ze begeleid naar de gate. (omdat ze dit nog nooit gedaan hadden)

Mijn Moeder was zenuwachtig, naar verluid. Mijn Vader had zoiets van; ach ik zie het allemaal wel. Voordat mijn ouder door de gate waren heeft mijn broer ze nog een enveloppe gegeven met daarin een brief. Deze mochten ze pas open maken als ze in Egypte waren aangekomen, en op een terras aan een lekker drankje zaten. Inmiddels zijn ze goed aangekomen in Egypte en zitten nu op de boot, die ze een onvergetelijke tocht over de Nijl moet gaan geven. Waarschijnlijk hebben ze de brief nu gelezen en zit, mijn moeder kennende, nu met tranen in haar ogen. Hieronder volgt een klein stukje uit de brief:

“Naast verantwoordelijkheid hebben jullie ons een dosis realisme meegegeven waar we de rest van ons leven een voorsprong mee zullen hebben op heel veel andere mensen. Het realisme dat ervoor zorgt dat we beiden –met gezond verstand- altijd een weloverwogen keuze kunnen maken in alle aspecten van ons leven. ”

“Zelfs als we ze zelf voor het uitzoeken hadden gehad, hadden we geen betere ouders kunnen kiezen. We zullen jullie voor altijd dankbaar zijn voor alles dat jullie voor ons gedaan en gelaten hebben.“

… gaan er aan het einde van het jaar toch nog de goede en de verkeerde kant op.

Mijn foto’s staan in het klaverblad, wat naar de leden van Alfaclub.nl gestuurd wordt. Dat is een mooie afsluiter van het jaar. Aan de andere kant gaat het ook weer de verkeerde kant op, in iedergeval met 1 van de katten (niet degene die hieronder staat). Enige tijd geleden kregen we te horen dat ze kattenkanker heeft, en dit begon met een bultje naast haar neus, aan de kijkerskant rechts. (voor de kat dus links)

Nu een paar weken verder wordt het alleen maar groter en groter en begint het ook te bloeden. Dit is nooit een goed teken, zeker niet als het uit haar neus komt. Dus vanochtend is mijn vriendin met haar naar de dierenarts gegaan, en kreeg ze te horen dat ze vanavond ingeslapen wordt, met goed keuring van haar uiteraard. Ze heeft een goed leven gehad, we kregen haar dat ze 11 jaar was en is nu 14 jaar, een mooie leeftijd voor de kat, en de laatste drie jaren heeft ze in alle rust doorgebracht.

Morgen is het dan zover om haar weg te brengen naar het crematorium, om haar vervolgens woensdag weer op te halen, en haar bij de andere kat, die we eerder dit jaar daarheen gebracht hebben, in de urn te stoppen. Ach zo is het leven, het rare blijft dat we over dieren een beslissing kunnen maken wanneer ze ingeslapen worden, dit kunnen we bij ernstig zieke mensen die op sterven na dood zijn niet!

Eigenlijk te zot voor woorden.

Na een dag hard werken, zie de vorige post, is er natuurlijk na de woest arbeid ook plaats om zo af en toe eens de camera te pakken en die te richten op de jongste en meest actieve kat van het stel. Het blijven leuke en inteligente beestjes. Je kan ze niet verstaan, maar ze snappen de baas als de beste. Spelen dat kunnen ze als de beste, maar slapen nog beter. Hieronder een kleine verzameling van de gemaakte foto’s..