Schoorl Fotografie

Mijn Vader heeft weer eens geluk. Haalt de nodige boodschappen bij de Dekamarkt, en na het uitladen van de boodschappen in de auto brengt hij het karretje netjes terug waar hij het vandaan heeft. Tot op heden is er nog niets aan de hand, totdat er tijdens het terug brengen van het karretje ineens geroepen wordt of er een foto gemaakt mag worden. Het resultaat is een prijs in de vorm van een cadeaubon die hij mag uitgeven in de Zeewijk Passage. Heerlijk zo vlak voor de kerst een lekker bedrag winnen, daar kunnen we tijdens de kerst dagen weer heerlijk van genieten met het hele gezin! Pa bedankt dat u ja zei! Stel je voor dat u nee had gezegt, en u zag vandaag iemand anders in de krant staan die de prijs had gewonnen…..

Zoals ik al eens eerder in mijn weblog vermeld heb waren mijn ouders vorig jaar 40 jaar getrouwd. Op zich al een hele prestatie. Nu is de tijd aangekomen dat ze lekker kunnen genieten, voor zover ze dat al niet deden natuurlijk. De afgelopen jaren zijn ze niet verder geweest dan Zuid Frankrijk. Lekker met de caravan naar een rustige camping genietend van hun ouwe dag.

Voor hun 40 jarige huwelijk hebben wij (mijn broer & Ik) de koppen bij elkaar gestoken om te kijken wat we ze zouden geven voor deze prestatie. Bloemen leek ons wat te makkelijk. Nee er moest iets groots komen. Na lang denken en overleg. Hebben we besloten ze een reis naar Egypte cadeau te doen. De vertrekdatum is 22 februari. Vanmiddag zijn ze dus naar het vliegveld gebracht. Helaas kon ik hier niet bij zijn omdat ik gewoon op mijn werk moest verschijnen. Mijn broer was wel aanwezig en heeft ze begeleid naar de gate. (omdat ze dit nog nooit gedaan hadden)

Mijn Moeder was zenuwachtig, naar verluid. Mijn Vader had zoiets van; ach ik zie het allemaal wel. Voordat mijn ouder door de gate waren heeft mijn broer ze nog een enveloppe gegeven met daarin een brief. Deze mochten ze pas open maken als ze in Egypte waren aangekomen, en op een terras aan een lekker drankje zaten. Inmiddels zijn ze goed aangekomen in Egypte en zitten nu op de boot, die ze een onvergetelijke tocht over de Nijl moet gaan geven. Waarschijnlijk hebben ze de brief nu gelezen en zit, mijn moeder kennende, nu met tranen in haar ogen. Hieronder volgt een klein stukje uit de brief:

“Naast verantwoordelijkheid hebben jullie ons een dosis realisme meegegeven waar we de rest van ons leven een voorsprong mee zullen hebben op heel veel andere mensen. Het realisme dat ervoor zorgt dat we beiden –met gezond verstand- altijd een weloverwogen keuze kunnen maken in alle aspecten van ons leven. ”

“Zelfs als we ze zelf voor het uitzoeken hadden gehad, hadden we geen betere ouders kunnen kiezen. We zullen jullie voor altijd dankbaar zijn voor alles dat jullie voor ons gedaan en gelaten hebben.“