Posted by Ruud Schoorl in Onzin | Tags :2007, Onzin | Comments Off
Wat een heerlijk programma is het toch. Lekkere domme blondjes, die met een nerd in een huis opgesloten worden, en 1 van hun wint een geweldige prijs. Op dit moment is de Amerikaanse versie aan de gang op RTL5. Wil je weten wie de winnaar wordt? Kijk dan even op de site van de amerikaanse show. (website)Nederland wil weer eens niet achter blijven en gaat binnenkort beginnen met Seizoen 2 van Beauty and the Nerd. Wil je nog kandidaat worden? Kijk dan op de website van RTL5. (website)
Volgens het maandblad ParaVisie zijn er spoken die rond dolen in het Zeeweg ziekenhuis.
“Verschillende bewakers, mannen die normaal niet voor een kleintje vervaard zijn, maakten onafhankelijk van elkaar melding van vreemde en beangstigende verschijnselen in het gebouw. ParaVisie stelde een onderzoek in met de medewerking van parapsycholoog Richard Krebber en medium Peter Bakx en stuitte op horrorachtige scenarios. Zo reisde de lift op geheel eigen initiatief mee met de nachtbewakers, als de deuren dan open gingen was er niemand te zien. Soms hoorden de potige heren, niet gehinderd door enige angst voor spoken, toch onverklaarbare geluiden, stappen en harde klappen in de verlaten gangen van het gebouw. Een stagiaire hoorde op een nacht gekuch en toen ze poolshoogte ging nemen was er helemaal niets te zien. Zodra echter zij haar plaats achter de balie weer had ingenomen begon het gekuch opnieuw. Vaak openden en sloten de automatische deuren niet meer, alsof er een onzichtbaar iemand tussen stond. Opvallend is dat tijdens het onderzoek van het spirituele blad de bewakers en de onderzoekers het vaak ijskoud kregen en het medium voelde met name op de vijfde verdieping, waar vroeger de gesloten psychiatrische afdeling van het Zeewegziekenhuis was gevestigd, een ‘behoorlijk heftige energie’. Het huilen van kinderen en het ‘waaien’ in de verlaten gangen waren eerder al voorkomende verschijnselen. De conclusie van de onderzoekers is dat de genoemde lugubere gebeurtenissen niet zijn bedoeld om ons, brave burgers, bang te maken”
Het ziekenhuis staat hier sinds 1971, en wordt, zoals je in het voorgaande stukje hebt kunnen lezen, gesloopt. De verhalen over de spoken houdt de gemoederen bezig, iedereen in IJmuiden heeft het erover. Van het weekend reed ik er voorbij met de bus. De mensen hadden het er gelijk over. “Weet je al dat er spoken in het ziekenhuis zijn”, vooral rond de 10e verdieping. Dit was namelijk de psychiatrische afdeling, daar zaten de gekken!
De jeugd is niet meer weg te slaan bij het voormalige ziekenhuis. Het resulteert ook in het volgende filmpje dat gemaakt is door Leroy Krikke, Stefan Been, Patrick Visser en Dillan zijn het Zeeweg ziekenhuis in geweest om te kijken of er echt spoken zijn.
De conclusie is dat ze geen spook gezien hebben maar wel allerlei geluiden hoorde. Gek he als je in een gebouw zit dat gesloopt wordt waar geen doek omheen hangt, en waar de windt door alle kieren heen waait.Sinds dit filmpje naar buiten is gekomen, wordt er in de nationale media ook aandacht aan besteed. Het was namelijk te zien op RTL4 & SBS6.
Het voormalig Zeeweg Ziekenhuis is nu wel het best bewaakte plekje in IJmuiden, 24 uur per dag loopt er bewaking rond en houdt de politie een oogje in het zeil.
Wat een storm al niet kan doen zeg! De reis naar huis was allerminst geweldig. Vanuit Den Haag naar IJmuiden te komen bleek een hele opgave. In Den Haag had ik het geluk dat er een trein aan kwam die naar Leiden Centraal ging dit stond niet op de vertrek borden aangegeven, en werd ook niet omgeroepen. Op het vertrekbord stond ‘Niet Instappen’. Echter iedereen die op het perron stond stapte toch in in de hoop dat deze trein naar Leiden zou gaan en wat blijkt? Dat ging deze , wat een geluk hadden we met z’n allen.
Eenmaal in Leiden aangekomen was ik in de veronderstelling dat de trein door zou rijden naar Haarlem. Ik bleef in deze veronderstelling totdat de conducteur riep dat Leiden Centraal het eindstation was. Hoe ik nu verder moest was mij even een raadsel maar alweer bracht de conducteur uitkomst. ‘Vraag het aan de NS medewerker op het perron’.
Eenmaal de vraag gesteld was het een bedroevend antwoord wat ik te horen kreeg. U moet met de bus naar Haarlem zien te komen. Als een gek dus naar de bussen toe, hier staan honderden mensen ook te wachten op de Bus. Afijn, drie bussen later komt er een snelbus naar Haarlem aan. Voordat de mensen in kunnen stappen roept de buschauffeur: ‘Als jullie gaan dringen dan kap ik er mee’. Dit gezegd te hebben beginnen de mensen toch wel angstig dichtbij te komen zo dicht dat ik het zweet van bepaalde mensen kon ruiken. De mensen om me heen beginnen me zo langzamerhand op te duwen naar de deur van de bus en ik blijf maar hopen dat ik door de deur ga en niet naast de deur tegen het raam aangeplakt wordt. In het gedrang laat ik nog een meneer voor die wel naast de deur tegen het raam aangeplakt zit voor, en op magistrale wijze beland ik toch nog in de bus die mij naar Haarlem Centraal rijdt. Achteraf blijkt de boodschap van de chauffeur al weer snel vergeten.
Ik snap dat de mensen snel naar huis willen, maar dat wil iedereen! Daar verander je niets aan door alles en iedereen wat voor je staat maar weg of aan de kant te drukken!
